Stoisz na pasie awaryjnym, tiry śmigają metr od Twojego lusterka, a Ty przez telefon próbujesz wytłumaczyć dyspozytorowi, że jesteś „gdzieś między Wrocławiem a Opolem, za takim dużym lasem”? To najprostsza droga, by czekać na lawetę trzy godziny zamiast trzydziestu minut. Kluczem do Twojego bezpieczeństwa i szybkiego ściągnięcia auta z trasy nie jest GPS w telefonie, który potrafi przekłamać o 500 metrów, ale pikietaż, czyli liczby, które mijasz co sto metrów, a których większość kierowców w ogóle nie rejestruje.
Słupki hektometryczne to Twoja jedyna twarda waluta
Zapomnij o nawigacji Google Maps jako jedynym źródle prawdy, gdy stoisz na autostradzie. Systemy GPS w smartfonach mają tendencję do "przyklejania" pozycji do najbliższej drogi, co przy skomplikowanych węzłach może sugerować, że jesteś na drodze technicznej pod wiaduktem, a nie na głównej nitce A4. Prawdziwy profesjonalista szuka wzrokiem słupka hektometrycznego. Słupki te są rozmieszczone z matematyczną precyzją, co pozwala służbom ratunkowym i pomocy drogowej na wyznaczenie punktu spotkania z dokładnością do 100 metrów. W warunkach autostradowych, gdzie węzły są oddalone od siebie o kilkanaście kilometrów, taka precyzja decyduje o tym, czy laweta dojedzie do Ciebie w optymalnym czasie.
To te małe, białe lub żółte tabliczki przy barierkach. Co na nich widzisz? Trzy kluczowe informacje:
- Numer drogi (np. A2, S8) – zazwyczaj na samej górze lub w rogu.
- Kilometr trasy – duża liczba na środku.
- Hektometr – mała cyfra pod spodem (od 0 do 9).
Jeśli słupek mówi "142" i mała cyfra "5", oznacza to, że jesteś na 142. kilometrze i 500. metrze drogi. To jest informacja, na którą czeka operator pomocy drogowej. Bez niej laweta będzie krążyć po okolicznych zjazdach, a Ty będziesz płacić za "puste kilometry" dojazdu, bo kierowca musiał nadrobić 20 km do najbliższego nawrotu. Warto dodać, że pikietaż jest systemem ciągłym dla danej drogi krajowej, co oznacza, że nawet jeśli droga zmienia się z ekspresowej w autostradę, liczby te zachowują swoją logikę, pozwalając na bezbłędną nawigację służb.
Co zrobić, jeśli nie widzisz słupka bezpośrednio przy aucie? Nie idź wzdłuż barierek bez kamizelki! Jeśli słupek jest 50 metrów dalej, spróbuj go dojrzeć przez lornetkę z palców lub po prostu zapamiętaj ostatni mijany numer. Jeśli jednak absolutnie musisz podejść, rób to zawsze za barierą energochłonną, nigdy pasem awaryjnym. Pamiętaj, że pęd powietrza generowany przez ciężarówkę może Cię wciągnąć pod koła, nawet jeśli wydaje Ci się, że stoisz bezpiecznie na asfalcie.
Kierunek jazdy – błąd, który kosztuje najwięcej czasu
„Jadę w stronę Warszawy” – to brzmi logicznie, prawda? Niestety, dla pomocy drogowej to często za mało, zwłaszcza na obwodnicach miast, gdzie kierunki mogą być mylące. W branży operujemy pojęciem nitki lub jezdni. Autostrada to dwie odrębne drogi. Jeśli podasz zły kierunek, laweta pojawi się po drugiej stronie bariery, a Ty będziesz na nią patrzeć, wiedząc, że najbliższy węzeł do zawrócenia jest za 15 kilometrów. Taki błąd logistyczny skutkuje nie tylko frustracją, ale realnym zagrożeniem – Twój samochód stoi nieoznakowany profesjonalnie przez dodatkowe 30-40 minut, które laweta musi poświęcić na objazd.
Jak określić kierunek bezbłędnie? Spójrz na pikietaż ponownie. Kilometraż na polskich autostradach rośnie w konkretną stronę. Jeśli minąłeś słupek 120,4, a kawałek dalej widnieje 120,5 – jedziesz w stronę rosnącego kilometraża. To jest informacja techniczna, która eliminuje pomyłkę. Możesz też podać nazwę najbliższego węzła, który minąłeś i tego, do którego zmierzałeś. Przykładowo: „Jestem na A4, między węzłem Kraków Południe a węzłem Wieliczka, kierunek Rzeszów”. Podanie nazw węzłów jest o tyle istotne, że operator pomocy drogowej może od razu sprawdzić w systemie, czy na danym odcinku nie występują aktualnie roboty drogowe lub inne utrudnienia, które mogłyby opóźnić dojazd.
Z mojego doświadczenia wynika, że najwięcej problemów sprawiają odcinki wspólne, gdzie np. S8 biegnie razem z autostradą A1. Wtedy musisz być wyjątkowo czujny na to, co widnieje na tablicach informacyjnych nad drogą. Często zdarza się, że pikietaż na takich odcinkach dubluje się lub zmienia logikę, dlatego zawsze warto zweryfikować numer drogi widniejący na słupku hektometrycznym, by uniknąć nieporozumień z dyspozytorem.
Specyfika infrastruktury autostradowej a lokalizacja
Miejsca Obsługi Podróżnych (MOP) i stacje paliw
Jeśli Twoje auto odmówiło posłuszeństwa nie na trasie, ale na terenie MOP-u, sytuacja jest znacznie prostsza, ale wciąż wymaga precyzji. Każdy parking przy autostradzie ma swoją unikalną nazwę (np. MOP Aleksandrowice, MOP Kępnica). Podanie samej nazwy stacji paliw, np. "Orlen na A4", jest niewystarczające, ponieważ na odcinku 100 kilometrów mogą znajdować się trzy takie stacje. Zawsze sprawdzaj tablicę informacyjną przy wjeździe na parking lub na budynku stacji. Znajomość nazwy MOP-u pozwala pomocy drogowej na skorzystanie z bram technologicznych, które często znajdują się na tyłach takich parkingów, co skraca czas dojazdu o połowę.
Wiadukty, mosty i estakady
Zatrzymanie się na obiekcie inżynieryjnym, takim jak most czy estakada, jest skrajnie niebezpieczne ze względu na brak szerokiego pasa awaryjnego. W takim przypadku lokalizacja musi uwzględniać numer obiektu, jeśli jest on widoczny na tabliczce (zazwyczaj żółta tabliczka z czarnym numerem, np. MA-123). Informacja ta jest kluczowa dla operatora, ponieważ musi on wysłać pojazd z odpowiednim oświetleniem ostrzegawczym, a czasem poprosić służby autostradowe o tymczasowe zamknięcie pasa ruchu, aby bezpiecznie załadować uszkodzony pojazd w miejscu o ograniczonej widoczności i szerokości.
Bramy technologiczne i przejazdy awaryjne
Warto wiedzieć, że co kilka kilometrów w barierach oddzielających jezdnie znajdują się przejazdy awaryjne, a w ogrodzeniu autostrady – bramy technologiczne. Jeśli stoisz w pobliżu takiego miejsca, koniecznie wspomnij o tym dyspozytorowi. Dla pomocy drogowej to sygnał, że mogą legalnie i bezpiecznie zawrócić lub wjechać na autostradę "od tyłu", omijając zatory drogowe. Precyzyjne określenie odległości od najbliższej bramy (np. "stoję 200 metrów za przejazdem awaryjnym") to informacja na wagę złota, która może skrócić czas oczekiwania o kilkadziesiąt minut.
Telefon alarmowy SOS – kiedy z niego skorzystać?
Widzisz te pomarańczowe kolumny co 2 kilometry? To nie są relikty przeszłości. System łączności alarmowej na autostradach jest spięty bezpośrednio z Centrum Zarządzania Ruchem. Kiedy podnosisz słuchawkę przy takim telefonie, operator widzi dokładnie Twój punkt na mapie. Nie musisz nic mówić o lokalizacji – system sam ją podaje. Jest to szczególnie istotne w nocy lub podczas gęstej mgły, gdy orientacja w terenie jest niemal niemożliwa. Operatorzy tych telefonów mają bezpośredni kontakt z Policją, Strażą Pożarną oraz zarządcą drogi, co pozwala na natychmiastowe wyświetlenie ostrzeżenia o utrudnieniu na tablicach zmiennej treści (ZZT) nad autostradą.
Kiedy warto do niego podejść?
- Gdy padł Ci telefon i nie masz ładowarki – to jedyna droga łączności ze światem.
- Gdy nie wiesz kompletnie, gdzie jesteś, a pogoda (mgła, ulewa) uniemożliwia odczytanie słupków.
- Gdy sytuacja jest krytyczna (np. auto dymi, a Ty stoisz w niebezpiecznym miejscu na łuku drogi lub na pasie ruchu).
- Gdy doszło do kolizji z innym pojazdem i wymagana jest interwencja służb medycznych.
Pamiętaj jednak o żelaznej zasadzie: idąc do telefonu SOS, poruszaj się wyłącznie za barierą ochronną. Pas awaryjny to nie jest chodnik. To miejsce, w którym kierowcy tirów czasem zasypiają i zjeżdżają na pobocze z prędkością 90 km/h. Nawet jeśli telefon znajduje się w zasięgu wzroku, przejście tych kilkuset metrów asfaltem jest igraniem ze śmiercią. Zawsze zakładaj kamizelkę odblaskową przed opuszczeniem bezpiecznej strefy za barierami.
Aplikacje mobilne – czy warto im ufać?
Żyjemy w czasach, gdzie aplikacja ma rozwiązać każdy problem. I faktycznie, narzędzia typu "Autostrada Polska" czy funkcje udostępniania lokalizacji w WhatsAppie pomagają. Ale uwaga: współrzędne GPS to tylko dodatek. Jeśli wysyłasz komuś pinezkę, upewnij się, że stoisz w miejscu, gdzie jest zasięg LTE. W głębokich wykopach lub na estakadach sygnał bywa tłumiony, a Twoja pinezka może wylądować w polu 300 metrów od drogi. Co więcej, GPS nie zawsze poprawnie interpretuje, na której jezdni się znajdujesz, co może zasugerować kierowcy lawety błędny kierunek jazdy.
Najlepszą metodą z mojej praktyki jest kombinacja: podaj pikietaż przez telefon, a jeśli masz taką możliwość, wyślij pinezkę SMS-em lub przez komunikator bezpośrednio do kierowcy lawety. Dzięki temu on nie tylko wie, gdzie jesteś, ale też może zaplanować najszybszą trasę dojazdu, omijając korki, które mogły się stworzyć za Twoim unieruchomionym pojazdem. Warto również korzystać z aplikacji dedykowanych przez zarządców dróg, które często mają wbudowany przycisk "Wezwij pomoc", automatycznie wysyłający numer słupka hektometrycznego do dyspozytora.
Procedury awaryjne w praktyce – krok po kroku
Zabezpieczenie pojazdu i pasażerów
Gdy tylko poczujesz, że auto traci moc lub słyszysz niepokojące dźwięki, staraj się zjechać jak najbliżej prawej krawędzi pasa awaryjnego. Nie zatrzymuj się na środku, jeśli masz jeszcze pęd, który pozwoli Ci dojechać do zatoki awaryjnej. Po zatrzymaniu kół skręć je maksymalnie w prawo – w stronę barierek. W przypadku uderzenia w tył Twojego auta przez inny pojazd, tak ustawione koła sprawią, że samochód zostanie wbity w barierę, a nie wypchnięty na środek autostrady pod nadjeżdżające pojazdy. Włącz światła awaryjne, a jeśli jest noc, zostaw również włączone światła pozycyjne, by obrys auta był lepiej widoczny.
Ewakuacja za barierę
Wszyscy pasażerowie muszą opuścić auto prawymi drzwiami. To krytyczne – lewe drzwi otwierają się bezpośrednio na pas ruchu, gdzie auta pędzą z ogromną prędkością. Pasażerowie powinni przejść na drugą stronę bariery energochłonnej i oddalić się od drogi na kilka-kilkanaście metrów. Jeśli na zewnątrz panują złe warunki atmosferyczne (mróz, deszcz), nie pozwól nikomu wracać do auta "żeby się ogrzać". To najczęstszy błąd, który kończy się tragicznie przy najechaniu na tył. Lepiej zmoknąć i zmarznąć, niż ryzykować życie w zmiażdżonej kabinie.
Rozstawianie trójkąta ostrzegawczego
Zgodnie z przepisami, na autostradzie trójkąt musi stać 100 metrów za pojazdem. W praktyce warto tę odległość nawet nieco zwiększyć. Jak to zmierzyć bez miarki? Słupki hektometryczne stoją co 100 metrów. Jeśli Twoje auto stoi przy słupku X, trójkąt powinien stać przy słupku X-1. Idąc z trójkątem, trzymaj go przed sobą, abyś sam był lepiej widoczny dla nadjeżdżających kierowców. Zawsze idź za barierą, a na pas awaryjny wyjdź tylko na moment, by stabilnie postawić trójkąt. Upewnij się, że nie zostanie on zdmuchnięty przez pęd powietrza przejeżdżających ciężarówek – dociśnij go kamieniem lub zablokuj o element bariery, jeśli to możliwe.
Co mówić dyspozytorowi, żeby skrócić czas oczekiwania?
Czas to na autostradzie nie tylko pieniądz, ale przede wszystkim bezpieczeństwo. Im krócej Twój samochód stanowi przeszkodę na trasie, tym mniejsza szansa na karambol. Kiedy dzwonisz po pomoc, bądź konkretny. Dyspozytor nie potrzebuje historii Twojego auta, potrzebuje faktów technicznych. Pamiętaj, że od Twoich odpowiedzi zależy, jaki typ holownika zostanie wysłany. Błędna informacja może sprawić, że przyjedzie sprzęt, który nie będzie w stanie podnieść Twojego pojazdu, co podwoi czas oczekiwania.
Oto lista pytań, na które musisz znać odpowiedź:
- Czy auto da się przetoczyć (czy koła są zablokowane, czy hamulec ręczny elektryczny puścił)?
- Czy masz automatyczną skrzynię biegów (kluczowe przy holowaniu/wciąganiu, może być potrzebny wózek pod koła)?
- Czy auto znajduje się w rowie, na pasie awaryjnym, czy może blokuje pas ruchu?
- Czy masz ze sobą pasażerów i ilu (laweta zazwyczaj zabiera 2-6 osób, przy większej grupie trzeba wysłać drugie auto)?
- Czy doszło do wycieku płynów eksploatacyjnych (wymaga to zabrania sorbentu przez pomoc drogową)?
- Jaki jest model i marka auta (masa pojazdu determinuje wybór lawety – inne auto jedzie do Fiata 500, a inne do przedłużanego busa)?
Czasami sytuacja wymaga specjalistycznego sprzętu, np. gdy konieczne jest profesjonalne RAVREC Wieliczka lub inna jednostka dysponująca wyciągarką o dużym uciągu. Jeśli Twoje auto leży na boku lub jest głęboko w błocie za poboczem, zwykła "autolaweta" może nie podołać zadaniu. Podanie tej informacji od razu zaoszczędzi Ci czekania na drugi, mocniejszy pojazd. Dodatkowo, jeśli Twoje auto posiada niski prześwit lub spojlery, wspomnij o tym – dyspozytor wyśle lawetę z hydraulicznym, opuszczanym najazdem, aby nie uszkodzić nadwozia podczas wciągania.
Czerwone flagi, czyli kiedy pomoc drogowa Cię oszukuje
Na autostradach działają tzw. "hieny". To firmy, które jeżdżą w kółko i szukają pechowców. Zatrzymują się bez wezwania i oferują "szybką pomoc". Uważaj na to. Zawsze pytaj o cenę przed podpięciem auta pod hak. Prawdziwy fachowiec poda Ci stawkę za kilometr lub ryczałt za odcinek. "Hieny" często wykorzystują stres kierowcy i fakt, że Policja naciska na szybkie uprzątnięcie trasy, by narzucić stawki kilkukrotnie wyższe od rynkowych.
Na co zwrócić uwagę?
- Brak cennika – jeśli słyszysz "dogadamy się", spodziewaj się rachunku na 2000 zł za 10 km. Profesjonalna firma ma jasny cennik usług dodatkowych, takich jak rolki pod zablokowane koła czy praca w nocy.
- Brak oznaczeń na aucie – profesjonalna pomoc ma oklejony pojazd, dane firmy i numer telefonu. Unikaj anonimowych lawet typu "no-name".
- Nacisk na warsztat – jeśli kierowca lawety upiera się, że zawiezie Cię tylko do "swojego" mechanika 50 km dalej, zachowaj czujność. Masz prawo zażądać transportu do dowolnego miejsca lub najbliższego bezpiecznego parkingu.
- Brak wystawienia faktury/paragonu – każda legalna firma wystawia dokument zakupu usługi. Jeśli kierowca twierdzi, że "terminal nie działa" i chce tylko gotówkę bez pokwitowania, prawdopodobnie próbuje Cię oszukać.
Realne widełki cenowe za holowanie z autostrady zaczynają się od 400-600 zł za samą usługę załadunku i transport do najbliższego zjazdu. Każdy dodatkowy kilometr to koszt rzędu 4-8 zł. Jeśli auto wymaga wyciągania z rowu, dolicz do tego od 300 do nawet 1500 zł w zależności od stopnia trudności i użytego sprzętu. Pamiętaj, że ceny na autostradzie są zawsze wyższe niż w mieście ze względu na większe ryzyko pracy kierowcy lawety i konieczność pokonywania dużych odległości do zawrotek.
Bezpieczeństwo własne podczas czekania na lawetę
To jest punkt, w którym większość ludzi popełnia błąd mogący kosztować życie. Po wezwaniu pomocy i podaniu lokalizacji, Twoim zadaniem nie jest pilnowanie auta. Masz natychmiast opuścić pojazd. Wielu kierowców uważa, że w środku jest bezpieczniej, bo chroni ich karoseria i poduszki powietrzne. Nic bardziej mylnego – pas awaryjny to strefa śmierci. Statystyki pokazują, że unieruchomiony pojazd na autostradzie zostaje uderzony średnio po 20-30 minutach, jeśli nie zostanie szybko usunięty.
Jak to zrobić bezpiecznie? Wyjdź prawymi drzwiami (od strony barierki), załóż kamizelkę odblaskową (powinna być w kabinie, nie w bagażniku!) i przejdź za bariery energochłonne. Stań kilka metrów od auta, najlepiej w kierunku nadjeżdżających pojazdów, abyś widział, co się dzieje na drodze. Dlaczego? Bo jeśli ktoś uderzy w Twoje auto, Ty będziesz bezpieczny. Jeśli zostaniesz w środku, strefa zgniotu może nie wystarczyć przy uderzeniu rozpędzonego zestawu ciężarowego. Obserwacja drogi pozwoli Ci również na ewentualną ucieczkę w głąb terenu, jeśli zobaczysz nadjeżdżający pojazd, który traci panowanie nad kierownicą.
Pamiętaj o trójkącie ostrzegawczym. Na autostradzie stawia się go 100 metrów za pojazdem. To około 120-130 dużych kroków. Postawienie go 10 metrów za autem nic nie daje – kierowca jadący 140 km/h nie zdąży nawet zareagować. Warto wiedzieć, że w warunkach nocnych lub przy złej widoczności, trójkąt jest jedynym sygnałem, który daje innym kierowcom czas na zmianę pasa ruchu na lewy, zanim w ogóle zobaczą Twoje światła awaryjne.
Co zrobić, jeśli utknąłem na "bramkach" lub w korku?
Jeśli awaria zdarzy się w zatorze, sytuacja jest paradoksalnie trudniejsza. Laweta nie dojedzie do Ciebie tak łatwo. Wtedy kluczowe jest utworzenie korytarza życia. Poinformuj dyspozytora, że stoisz w korku. Może on wtedy skontaktować się z obsługą autostrady, która tymczasowo otworzy bramy technologiczne dla pomocy drogowej. W korku nie wychodź z auta bez potrzeby, ale miej włączone światła awaryjne. Jeśli dym wydobywa się spod maski, natychmiast opuść pojazd i poproś innych kierowców o użycie gaśnic – na autostradzie solidarność kierowców w korku bywa kluczowa.
Czy mogę sam odholować auto z autostrady?
Krótka i brutalna odpowiedź: nie. Prawo o ruchu drogowym w Polsce zabrania holowania na autostradzie przez pojazdy do tego nieprzeznaczone. Wyjątkiem jest holowanie przez pojazdy pomocy drogowej do najbliższego wyjazdu lub miejsca obsługi podróżnych (MOP). Jeśli spróbujesz holować kolegę linką, ryzykujesz nie tylko ogromny mandat, ale przede wszystkim życie swoje i innych. Prędkości na autostradzie są zbyt duże, by linka holownicza była bezpieczna – przy nagłym hamowaniu auto holowane wbije się w tył holującego, a przy gwałtownym manewrze oba pojazdy mogą wpaść w poślizg.
Ile kosztuje pomyłka w lokalizacji?
Wyobraź sobie, że podajesz lokalizację 150. km, a stoisz na 160. km. Laweta wyjeżdża z bazy, przejeżdża obok Ciebie (bo szuka na 150. km), jedzie do najbliższego węzła, by zawrócić, potem jedzie 15 km w drugą stronę, znów zawraca... Straciłeś właśnie 40 minut i prawdopodobnie zapłacisz dodatkowe 200-300 zł za dojazd, bo błąd leżał po Twojej stronie. Precyzja to Twoje pieniądze. Dlatego zawsze warto sprawdzić numer słupka dwukrotnie przed wykonaniem połączenia – to najprostsza metoda na oszczędność.
Najczęstsze błędy przy podawaniu lokalizacji
- Mylenie numeru słupka z numerem drogi – np. podawanie, że jest się na "drodze 154", podczas gdy to kilometr trasy A4. To klasyczny błąd w stresie, który całkowicie dezorientuje dyspozytora.
- Podawanie lokalizacji "na oko" – "jestem za stacją benzynową" (na odcinku 50 km mogą być trzy takie same stacje). Zawsze szukaj nazwy konkretnego operatora stacji i numeru MOP.
- Nieznajomość numeru telefonu do zarządcy – warto mieć w telefonie wbity numer 19 111 (Krajowy Punkt Informacji Drogowej GDDKiA). Pod tym numerem uzyskasz pomoc w zakresie zabezpieczenia drogi przez służby drogowe.
- Ignorowanie koloru tabliczek – na drogach ekspresowych (S) i autostradach (A) pikietaż może być liczony od różnych punktów startowych. Czerwone tabliczki zazwyczaj oznaczają drogi krajowe i autostrady, niebieskie – drogi ekspresowe.
- Podawanie kierunku na podstawie GPS – "nawigacja pokazuje, że jadę na północ". Dla pomocy drogowej liczy się kierunek do najbliższego dużego miasta (np. kierunek Wrocław lub kierunek Zgorzelec).
Jak sprawdzić, czy pomoc drogowa jedzie do mnie właściwą trasą?
Większość nowoczesnych firm oferuje link do śledzenia pojazdu w czasie rzeczywistym (tracking GPS). Poproś o to podczas rozmowy. Jeśli widzisz na mapie w telefonie, że laweta jedzie w przeciwnym kierunku, dzwoń od razu i koryguj lokalizację. Czasem drobny błąd w nazwie węzła (np. "Brzeg" vs "Brzezimierz") potrafi wywieźć kierowcę na manowce. Warto też zapytać o numer rejestracyjny lawety oraz nazwisko kierowcy, by mieć pewność, że wsiadasz do właściwego pojazdu, a nie do "hieny", która przypadkiem Cię zauważyła.
Co jeśli auto zepsuło się w tunelu?
To najgorszy scenariusz. W tunelu nigdy nie wychodź z auta bez wyraźnej potrzeby, chyba że pojazd się pali. Użyj telefonu SOS znajdującego się w niszach ratunkowych. Tunele są monitorowane 24/7 – obsługa prawdopodobnie już Cię widzi i wysłała odpowiednie służby, by zabezpieczyły pas ruchu. W tunelu lokalizacja jest podawana automatycznie przez systemy bezpieczeństwa. Jeśli musisz opuścić auto, kieruj się do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego, które jest oznaczone zielonymi, podświetlanymi znakami. Nigdy nie próbuj naprawiać auta w tunelu – pęd powietrza i echo sprawiają, że nie usłyszysz nadjeżdżającego zagrożenia.
Czy pomoc drogowa może odmówić przyjazdu?
Rzadko, ale się zdarza – głównie w sytuacjach ekstremalnych pogodowo (np. karambol blokujący całą trasę, gigantyczne śnieżyce). Wtedy musisz czekać na polecenia służb (Policji lub Straży Pożarnej). W normalnych warunkach, jeśli podasz precyzyjny pikietaż i kierunek, pomoc dotrze do Ciebie w czasie od 20 do 60 minut. Odmowa może też nastąpić, jeśli pojazd znajduje się w miejscu niedostępnym dla standardowej lawety, a Ty nie poinformowałeś o konieczności użycia dźwigu lub specjalistycznego sprzętu RAVREC.
Czy ubezpieczenie Assistance pokryje koszty?
Zależy od Twojej polisy. Większość podstawowych wariantów ma limit holowania (np. do 100 lub 200 km). Pamiętaj, że na autostradzie samo zabezpieczenie miejsca zdarzenia przez pomoc drogową (postawienie auta z dużymi żółtymi bombami) jest elementem usługi, za który ubezpieczyciel powinien zapłacić. Jeśli masz Assistance, najpierw dzwoń do ubezpieczyciela, ale miej już przygotowany ten nieszczęsny numer ze słupka hektometrycznego – konsultant na infolinii ubezpieczalni też będzie o to pytał. Jeśli Twoja polisa nie obejmuje autostrad (zdarzają się takie wyłączenia!), będziesz musiał zapłacić z własnej kieszeni, a następnie ubiegać się o zwrot kosztów, o ile posiadasz odpowiednie faktury.
